Jasmine liet endometrioseletsels verwijderen met een operatierobot. 5 weken na de operatie vertelt ze hoe het nu met haar gaat.
Flauwvallen van de pijn
Bij Jasmine begonnen de klachten ongeveer 10 jaar geleden. “Ik wist dat er iets mis was omdat ik telkens naar de spoed werd afgevoerd. Ik raakte buiten bewustzijn van de buikpijn en dan belde iemand de ambulance. Maar de conclusie was altijd: het zijn gewoon hevige regels. Na een tijdje begon ik zelf tegen mensen te zeggen: als ik flauwval, niet de ambulance bellen. Het gaat vanzelf wel weer over.”
Op zoek naar een verklaring
“Een klein jaar geleden kwam ik weer midden in de nacht op de spoeddienst terecht, en toen had mijn vriend er genoeg van. Hij zei: ‘Dit is niet normaal meer’. Ook de spoedarts vond dat we het verder moesten laten onderzoeken. Ik kreeg een voorschrift mee om een MRI in te plannen bij de gynaecoloog. Maar zelfs toen bleef ik denken: ach, zo erg is het toch allemaal niet. Ik had me er al bij neergelegd.”
Eindelijk een antwoord
“Uit de MRI bleek dat ik endometriose had, en veel. Dat is een aandoening waarbij weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder opduikt. Bij mij zat het op een van mijn eierstokken en op mijn darmen. Het weefsel was ook een beetje in mijn darmen gegroeid. Mijn gynaecoloog verwees me meteen door naar een endometriosespecialist: dr. Geysenbergh. Zelf had ik op dat moment nog nooit van endometriose gehoord.”
Wat zijn de symptomen?
De symptomen van endometriose verschillen van persoon tot persoon.
De meest voorkomende zijn:
- pijn in je onderbuik
- pijn tijdens het vrijen
- verminderde vruchtbaarheid
- vermoeidheid
- pijn wanneer je naar het toilet gaat
- bloedverlies bij de ontlasting of urine
- diarree of constipatie
Overlevingsrituelen
“Ik was mijn klachten intussen normaal gaan vinden. Ik wist: een paar dagen in de maand kan ik niet werken, een nacht per maand kan ik niet slapen en rond mijn menstruatie moet ik veel pijnstillers nemen. Ik had een soort ritueel ontwikkeld om die dagen door te komen. Het is dus niet zo dat mijn omgeving de klachten weglachte, integendeel zelfs. Ik heb meermaals te horen gekregen: dit kan toch niet?”
Nooit iets gezegd over de pijn
Maar zelf relativeerde ik de klachten. “Ik heb zelfs nooit tegen mijn gynaecoloog gezegd dat ik elke maand zo veel pijn had, want ik dacht dat het normaal was. De gewenning gebeurt geleidelijk en onbewust: je past je leven aan. Je weet op voorhand dat je die dagen van de maand niets zal kunnen doen. Ik vond een ritme waarin dat paste. Daarom denk ik dat ik er ook zo lang mee ben blijven rondlopen.”
Maar toen werd het erger
Na een tijd kwamen er ook darmklachten bij, herinnert Jasmine zich. “Soms kon ik een week lang niet naar het toilet gaan. Ik vond ook bloed in mijn stoelgang. Dat betekende dat er daar ook weefsel groeide. En dat gaf voor mij de doorslag: dit ging verder dan alleen die paar dagen per maand. De pijn kon ik nog aan, maar daar bleef het blijkbaar niet bij. Mijn leven werd steeds verder aangetast.”
Hormonen waren geen optie
“Dr. Geysenbergh stelde voor om te beginnen met hormoontherapie, wat gebruikelijk is voordat je endometriosechirurgie ondergaat. Maar voor mij was dat niet evident. Ik reageer slecht op hormoonmedicatie. Ze geven me depressieve en zelfs suïcidale gedachten, terwijl ik van nature een gelukkig mens ben. Dat was de reden waarom ik al 15 jaar geen anticonceptie nam.”
Niet weten wat ze zouden vinden
“Nadat we verschillende hormoonvariaties hadden geprobeerd, hebben we dan beslist om gewoon te opereren. Het moeilijkste was niet de operatie, maar de onzekerheid vooraf. De chirurgen konden me niet exact vertellen wat ze zouden doen en hoeveel ze zouden weghalen: het hing er vanaf hoe het met mijn binnenkant gesteld was. En dat zouden ze pas zien eens ik op de operatietafel lag.”
Alle vertrouwen in de ingreep
“Ik moet zeggen dat de operatie voor mij geen negatieve ervaring was”, vertelt Jasmine. “De ingreep gebeurde met de Da Vinci-robot en een laser die alle letsels verwijdert. Dokter Geysenbergh legde me duidelijk uit wat er ging gebeuren. Ik had er alle vertrouwen in. En terecht: alles is gelopen zoals voorspeld, en na een week voelde ik me al veel beter. Er is echt veel weggehaald. Dat heb ik zelf kunnen zien op de voor-en-na-foto’s.”
Herstellen na de operatie
De duur van het herstel had Jasmine wel onderschat, zegt ze. “Ik moest 5 dagen in het ziekenhuis blijven en heb 6 weken niet kunnen werken. Maar als je het goed voorbreidt, is ook dat niet zo erg. Ik had mijn favoriete shows en podcasts opgespaard en de diepvriezer volgestopt met lekkere gerechten. Het was een periode waarin ik mezelf gunde om even te herstellen.”
"Ik wou dat ik het vroeger had laten doen"
“We zijn nu 5 weken na de operatie en ik voel me al veel beter. Ik voel dat mijn lichaam blij is dat alles weer op zijn plaats zit. Als ik vroeger had geweten wat endometriose was, had ik de operatie vroeger laten doen. Daarom zijn bewustzijnscampagnes belangrijk. Bij endometriose denken mensen in de eerste plaats aan bloed, buikpijn en menstruatie. Maar de aandoening kan zich ook tonen op onverwachte manieren zoals constipatie of schouderpijn. Die signalen moeten we leren herkennen.”
Meer weten over endometriose?
Herken je het verhaal van Jasmine? Blijf dan niet met je klachten rondlopen, maar bespreek ze met je huisarts of gynaecoloog. Je mag ook altijd rechtstreeks contact opnemen met het Endometriosecentrum voor meer informatie over de onderzoeken of behandelingen. Je staat er niet alleen voor.
